Debaty sejmoweq345 Kadencja

Interpelacja w sprawie trybu mianowania na pierwszy stopień oficerski słuchaczy 11., 12., 16. i 17. kompanii wyższego szkolenia zawodowego w Wyższej Szkole Policji w Szczytnie

   Panie Ministrze! Uprzejmie proszę pana o wyjaśnienie i uzasadnienie przyczyn zaniechania promocji słuchaczy Wyższego Szkolenia Zawodowego w Wyższej Szkole Policji w Szczytnie. Czyżby powracający po szkoleniu ˝młody˝ oficer do swojej macierzystej jednostki był zagrożeniem dla istniejących układów w komendach i komisariatach Policji?    Zgodnie z ustawą z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji warunkiem uzyskania stopnia oficerskiego przez absolwentów szkół wyższych jest ukończenie szkolenia, tzw. wyższego szkolenia zawodowego Policji. W art. 57 cytowanej ustawy określono bardzo dokładnie zasady mianowania policjantów na wyższe stopnie policyjne, z których jednoznacznie wynika, że jedynie minister spraw wewnętrznych i administracji może je określić w drodze rozporządzenia. Natomiast stało się zupełnie inaczej, a mianowicie komendant główny Policji wydaje w dniu 19 kwietnia 2001 r. zarządzenie nr 10 w sprawie szczegółowych zasad szkolenia policjantów i strażników gminnych (miejskich) - bez podstawy prawnej, ponieważ posiłkowanie się ustawą z dnia 31 marca 1965 r. (z późn. zm.) o wyższym szkolnictwie wojskowym jest nie tyle błędne, co chybione, a może wręcz zamierzone. Idąc dalej - nowelizacja ustawy o Policji (art. 50) obowiązująca od dnia 19 października 2001 r. stwierdza, że na pierwszy stopień oficerski może być mianowany policjant, który spełnia warunki określone w art. 25 ust. 1 i ukończył WSP lub spełnia warunki określone w art. 25 ust. 1, posiada wykształcenie wyższe, ukończył szkolenie dla absolwentów szkół wyższych oraz złożył egzamin oficerski.    Uwzględniając powyższe, interpeluję pana ministra, dlaczego i na jakiej podstawie słuchacze 11., 12., 16. i 17. kompanii wyższego szkolenia zawodowego przy Wyższej Szkole Policji w Szczytnie nie zostali promowani na stopnie oficerskie.    Posłowie Andrzej Lepper    i Stanisław Łyżwiński    Warszawa, dnia 21 czerwca 2002 r.